fuga mobilya
fuga mobilya
fuga mobilya
fuga mobilya
fuga mobilya
fuga mobilya
fuga mobilya
fuga mobilya
fuga mobilya
fuga mobilya
fuga mobilya
fuga mobilya
fuga mobilya
Dries Govaerts Mountainbike

Defensie ... Website

DNCS ... Website

Goeman Fietsen ... Website

Optiek Van Gorp ... Website

Scott Bikes ... Website


Mountainbike nieuws

EK Haifa (Israel)
donderdag, 08 juli 2010 12:00

Het was warm in Israel. In de start had ik mijn shirt dichtgeritst, omdat het niet gepast is om met blote borst te starten. Maar ik nam me voor om zo snel mogelijk afkoeling te zoeken door mijn shirt open te ritsen. Hitte is de onzichtbare vijand, net als tegenwind ook een vijand kan zijn! Maar in een gevecht tegen de hitte is wind eerder een bondgenoot, want het zeebriesje over de flanken van het parcours was een verademing. Zonder de zee had het op die plaats waarschijnlijk nog 5 à 10 graden warmer geweest.

Als de hitte de grootste vijand is, dan zijn de andere deelnemers eerder collega's. We rijden dan wel allemaal tegen elkaar, maar ik ben altijd verrast van de sfeer die er op internationale wedstrijden hangt. De renners hebben één voor één respect voor elkaar en zeggen steeds vriendelijk goeiedag. Het is leuk koersen, maar het draait natuurlijk om resultaten. Mijn vooropgestelde resultaten heb ik niet behaald, daar kan ik al duidelijk over zijn. Ik wilde mijn statuut in het Belgische leger veilig stellen door een Top-8 te rijden, maar met een 17e plaats schiet ik duidelijk te kort.

Al van in de start had ik het gevoel dat iedere deelnemer in goede vorm was. Terwijl ik wist dat er verschillende renners de hamer zouden tegenkomen, zouden zowel de eerste als de laatst gestarte renners vechten om zo dicht mogelijk de eerste singletrail in te komen. In de start kan blijkbaar iedereen hard rijden. Gelukkig duurt de wedstrijd langer dan 1 startronde, want ik was blijkbaar iets te voorzichtig en te kalm. Plaatsen verliezen deed ik niet noch won ik er. Na 1 ronde van ongeveer 18 minuten kwam ik door op de 26e plaats. Niet goed dus, maar ik denk dat ik nog een beetje met de wedstrijd van St. Vith in mijn hoofd zat, waar ik half koers een zware hamer ben tegengekomen.

Ronde per ronde schoof ik een plaats op en verloor ik terug eentje. Ik heb eigenlijk de eerste helft van de koers in een constante positie gereden, tot ik besef dat ik nu wel degelijk moest beginnen opschuiven. Ik merkte dat ik zuinig was geweest met mijn energie en dat ik nog maar 3 ronden had om verder vooraan te geraken. Nog steeds constant, maar iets minder zuinig reed ik de tweede helft zodat ik renners begon in te halen. Van plaats 25 schoof ik op naar plaats 16 in de voorlaatste ronde. Het verschil met plaats 15 was toen vrij groot, die zou ik naar alle waarschijnlijkheid niet meer inhalen tot er plots zelfs nog een renner uit de achtergrond terugkwam. Het was de Oostenrijker Gebauer die me in de laatste halve ronde nog voorbij kwam en die ik niet bepaald kon volgen in de technische passage's. Als 17e rijd ik dus over de finish...

De koers was niet meteen een hoogschieter, maar ik was dan wel aangenaam verrast door het gastland zelf. Ik verwachtte, zoals iedereen, veel beveiliging en security, maar buiten enkele militairen die de bus namen was er relatief weinig te merken van de woedende oorlog 150km zuidelijker (Gaza). Het leven ging gewoon door en de mensen waren opmerkelijk vriendelijk en beleefd. Men is daar zeker opzoek naar een schoner imago dan wat wij hier op CNN en het nieuws te zien krijgen over het land.

Israel is zeker nog een land naar waar ik op reis zou kunnen gaan! Al weet ik niet of mijn militaire paspoort problemen zal opleveren, ik heb ditmaal wijselijk geen militaire gegevens meegebracht naar Israel. You never Know!

 

Gegroet, SDT Govaerts...


 

 
Overwinning in laatste etappe Tour VTT
zaterdag, 12 juni 2010 14:00

Voor het eerst in deze Tour mochten we bergop starten, meteen werd duidelijk wie nog 'fit' was en wie de opeenvolgende koersdagen minder goed verteerd had. Al van in de start had ik nog wel een goed gevoel. Niemand durfde van in de start weg te rijden, we wisten dat het weer een lastige etappe zou worden. Een relatief grote kopgroep werd gevormd, de enige ontbrekende favoriet was de Oekraïner Rusenko (derde in Algemeen klassement). Toen de Rabobankers dit opmerkten wist ik dat Gerben De Knecht hier gebruik van zou maken. Ik schoof met Gerben mee en na enkele korte, maar neige klimmetjes reed ik aan de leiding met De Knecht. Aangezien we nog maar 50minuten aan het koersen waren, besloot ik om tempo te rijden, maar me zeker nog niet op te blazen. De koers zou nog lang duren en de achtervolgende groep reed nog niet al te ver achter ons.

Geletrui-drager Mantecon controleerde de achterstand en besloot iets na half koers om naar ons toe te rijden. Gerben werd ingelopen, maar ik besliste meteen om nogmaals in de aanval te gaan. Mantecon sprong mee en we reden samen terug weg van de achtervolgende groep. Ik wist dat ik aan Mantecon een goede collega had, aangezien hij zijn trui zeker zou verdedingen door zoveel mogelijk voorsprong te nemen. Mantecon leek me iets fitter te zijn dan mijn vorige medevluchter De Knecht en stelselmatig bouwden we een mooie voorsprong op.

De achtervolgende groep viel uiteen en onze voorsprong groeide nog steeds. Met nog twee ronden te gaan begon ik de overwinning te ruiken. Ik zou buiten een mooi dagresultaat ook een goede zaak doen in het algemeen klassement (top 10 werd zekerheid).
Nicolas Vermeulen staat maar 5secondjes voor me in het klassement en ik heb met nog 1 ronde te gaan een voorsprong van ongeveer 1 minuut. Het klassement is belangrijk, maar de etappezege was zo dichtbij dat ik die zeker niet mocht laten ontglippen. Ik wist dat ik in de sprint sneller ben dan Mantecon, aangezien ik hem de dag voordien nog heb geklopt voor de 10e plaats.

Mijn hoge verwachtingen werden waarheid! In de laatste rechte lijn (bergop) zette ik al heel snel aan. Ik merkte dat hij niet echt tegenwerkte en ik reed mooi naar de overwinning! Het doet deugd om na een mindere periode terug aan de top te staan. Een overwinning in de Tour de France VTT staat zeker mooi op mijn palmares.

Morgen nog een tijdritje in Parijs, op de trappen van Mont-Martre. Hopelijk krijgen we goed weer, veel volk en een mooi spectakel. Na deze overwinning kijk ik zeker uit naar de laatste momenten van deze Tour!

I'm BACK...

 
Tour de France VTT

Op zondag 6 juni ging de 10e Ronde van Frankrijk Mountainbike van start. Een inleidende proloog in Niort gaf het startschot voor 7 koersdagen met een rustdag halfweg.

 

De tijdrit was kort, er kon weinig tijd gewonnen of verloren worden. Ik werd 21ste.

 

De eerste échte etappe werd er eentje om in de boeken te schrijven, er werd gekoerst met een gemiddelde snelheid van meer dan 31km/u !!! Nog nooit reed ik een mountainbikewedstrijd op zoveel asfalt en grindpaden. Over een mountainbikeparcours kon er niet echt gesproken worden, al was mijn resultaat zeker niet slecht. Ik werd 5e na een sprintje met 4rabobankrenners die de wedstrijd in handen namen.

 

De tweede etappe was zwaar en lang! TE lang... Omdat ik me goed voelde, trok ik al in de eerste ronde ten aanval. Na 1 ronde zat ik in de gevormde kopgroep met de Oekraïner Rusenko, Israelier Shlomy en de Argentijn Soto.  Veldrijder Gerben De Knecht sloot na 2 ronden aan en trok ons groepje uit elkaar. Ik kon goed volgen tot 1u30 gekoerst te hebben. Krampen begonnen op te komen en het werd me al snel duidelijk dat ik me had opgeblazen. De wedstrijd zou nog lang duren!  Na 2u40 (normaal 2u) reed ik over de finish op de 14e plaats. Ik verloor veel tijd op bepaalde renners in het algemene klassement. Het klassement werd hier al in een vorm gegoten, de tijdsverschillen waren groot. Al kan er nog veel gebeuren met nog 4 etappen te gaan.

 

Woensdag was een rustdag, wel moest er (weeral) een heel eindje met de auto gereden worden! Tour de France heeft zijn naam zeker niet gestolen, uren hebben we al in de auto gezeten. Enkele kilometers losrijden en vroegtijdig in bed, om zoveel mogelijk te recupereren.

 

Donderdag werd een mooie etappe op een zeer mooie plaats. Rondom een middeleeuws kasteel lag een redelijk spectaculair parcours, het slechte weer maakte er een glibberige koers van. Ik beloofde mezelf om me niet meer op te blazen zoals twee dagen voordien en vertrok relatief rustig. In 15e positie ging ik de tweede ronde in en merkte dat er renners waren die zich wel hadden opgeblazen. Met een veilig gevoel door onze Michelin Grippers-banden reed ik bergaf en met veel tractie reed ik ook omhoog. Doordat ik een constante wedstrijd heb gereden werd ik die dag 10e en 3e belofte. Ik sta ondertussen 11e in het algemeen klassement en 3e in het U23klassement.

 

De vijfde koersdag werd weer een snelle koers! Zelfs met mijn Cyclocross-achtergrond vond ik dit parcours TE vlak en te eentonig. Er was één technisch stukje in het parcours en dat lag me dan duidelijk niet! Elke ronde opnieuw maakte ik fouten, zodat ik in de vlakke wei (waar we ongeveer een  20tal lussen moesten maken) vaak moest achtervolgen en na een tijdje ook de kopgroep moest laten gaan. De strijdlustigste van die dag was met zekerheid Nicolas Vermeulen! Hij reed 5 van de 10 ronden solo aan de leiding.

 

Dag 7: lees Artikel: Overwinning in 6e Etappe van Tour de France VTT

 

Dag 8 : Tijdrit in Mont-Martre (Parijs) waar ik nogmaals een prestatie kon neerzetten.

 

Eindklassement: 7e Algemeen en 2e U23 na Jelmer Jubbega van het Rabobank-team

 

...

 
Overwinning in de 10u van Grobbendonk
zaterdag, 29 mei 2010 10:00

Donderdag zochten we nog een 5e deelnemer voor ons team in de 10u van Grobbendonk. Een team mag maximaal uit 5 deelnemers bestaan en ik had toch graag dat alle vijf plaatsen werden ingevuld. 10 uren delen door 5 klinkt me toch al iets beter in de oren dan diezelfde 10 uren delen door 4. 

Gelukkig werd er nog een gemotiveerde deelnemer gevonden, zodat we zaterdag om 10.00u aan de start konden komen met 5 frisse deelnemers. Ik werd 'starter' van dienst en moest dus zorgen voor het 'goed begonnen is half gewonnen', wat me blijkbaar ook redelijk goed lukte. Al na de eerste ronde zat ik met Bert Vervecken in een kopgroepje van 3 renners, maar nog een ronde later bleek alleen ik nog over te schieten. Ik reed een stevig tempo, zodat ik mijn team al met een voorsprong kon doen vertrekken.

Al snel werd duidelijk wie onze concurrenten zouden worden en al snel werd duidelijk dat het lastig zou worden. Na 3u wedstrijd ( 2 aflossingsbeurten) dacht ik even na over waar ik aan begonnen was. We strijdde toen voor de 1e plaats, maar het was nog helemaal niet duidelijk wie uiteindelijk de sterktste zou blijken. Spanning was er zeker.

Iets na halfweg begonnen ik met mijn team toch de overhand te krijgen. Ook Tom Vanoppen, die met zijn team onze sterkste concurrent was, begon aan te voelen dat ze het niet cadeau zouden krijgen. Na een zevental uren begonnen we een voorsprong uit te breiden en die voorsprong is niet meer geslonken zodat we, met een mooie 5minuten voorsprong, onze overwinning konden vieren!

Wat was de inzet? ... Een Barbequefeest voor 20 personen! Hier kan je toch al wel eens voor trappen hé... Al gaat het hier om 10u ...

Een positieve noot naar de organisatie, buiten enkele technische problemen verliep alles vlekkeloos. (zoals dat in het Belgisch Leger ook zou moeten natuurlijk :D ) Het was een zeer aangename sfeer en de wedstrijd was zeker ook plezant, al moet ik hier wel even schrijven dat dit niet voor elke week zal zijn! Ik ben en blijf mountainbiker , maar dan wel in de Crosscountry discipline... 2uur in wedstrijd is dus zeker voldoende voor mij!

Special Thanks to my '10uren-team' : Tom , Jan, Jef en Peter!

 
Provinciaal Kampioen Mountainbike
zondag, 09 mei 2010 14:30

Dries Govaerts:

Dat ik zou starten in de eerste mountainbikewedstrijd van de provincie Antwerpen was twee dagen voor de wedstrijd nog niet zeker. Het stond namelijk niet in mijn planning en mijn trainer had liever niet dat ik zou rijden. Toch bleek ik verplicht te zijn, omdat de wedstrijd in Antwerpen het PK Mountainbike was. Ik zal dus starten, maar mijn trainingen zou ik er niet voor laten, mijn 'heropbouw' is belangrijker dan 1wedstrijd.

 Wat ben ik toch blij dat ik ben gestart. Hoewel de wedstrijd en mijn resultaat nog altijd niet goed is, heb ik wél een nieuwe titel op mijn palmares nl. Provinciaal Kampioen Mountainbike. Belgisch Kampioen was ik al wel, maar Provinciaal Kampioen was me nog nooit eerder gelukt! Logisch, omdat er bij mijn weten geen provinciaal kampioenschap is gereden de laatste jaren.

 De titel heb ik dus wel, maar het gevoel blijft nog knagen. Het is nog steeds niet goed! Ik had al vanaf de eerste ronde rugpijn tot achter mijn oren. Ik moet opnieuw consequent zijn en knopen doorhakken, afwachten en twijfelen gaat me niet meer vooruit helpen. Ik heb de positie, samen met onze mecanieker Frans, opnieuw aangepast en getracht om de oude positie (vorige jaren) te kopieren op deze fiets. Dat mijn rugpijn zal verdwijnen geloof ik zeker, maar wat de agressiviteit betreft is het nog afwachten.

 Ik vertrek vandaag (dinsdag) naar Italie, om er vanaf donderdag te koersen. Een ideale test om de nieuwe positie uitvoerig te testen. In Italie zal ik donderdag een Proloog rijden, nadien zullen 3 crosscountry wedstrijden volgen. Hopelijk kan ik naar huis terugkeren met enkele UCIpunten, want dat blijft de reden waarom ik naar Italie trek.

 

Gegroet, 1SDT Govaerts

 
<< Start < Vorige 1 2 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 2