Het mountainbike-seizoen is al een tijdje bezig, maar ik ben sinds het begin van dit jaar even met andere dingen bezig.

Aangezien ik bij defensie geen topsportstatuut meer heb, ligt mijn focus nu vooral op mijn nieuwe fulltime Job.

In december 2010 koos ik ervoor om bij defensie te blijven werken, al heb ik daar geen topsportstatuut meer. Ik zal mijn carriere binnen defensie verder zetten bij de Communicatie en informatica systemen (CIS).
Mijn opleiding is momenteel bezig om me nadien in mijn toekomstige eenheid te vestigen. Ik zal de komende jaren gekazerneerd zijn in Peutie, tegen Vilvoorde.

Toch ben ik nog steeds mountainbiker! Ik heb mijn vergunning bij het Goeman Scott Mountainbike Team en gezien ik al een goede geschiedenis heb op Scottfietsen, is dit een logische keuze. Jan Goeman was me trouwens ook geen onbekende, we kennen elkaar al sinds het oude Scott Cycling Team.

Ik hoop na mijn opleiding terug competitie te rijden (einde seizoen - winter), dit doe ik dus in het shirt van Goeman en op een Scott Spark Full Suspension.

Gegroet, 1SDT Govaerts

Donderdag 29 juli rijd ik mee in het na-tour criterium voor profs te Herentals.

Ik nodig dan ook iedereen uit om vanaf 19.30u te komen supporteren in de straten van Herentals Centrum.

Er zullen grote namen aan de start staan, zoals Ivan Basso en Fabian Cancelara.

Herentals Fietst 2010...

In Herentals moet ik toch aanwezig zijn, gezien ik me daar de komende jaren zal gaan vestigen!

Ik kocht me vorige winter een appartement dat nu nog in opbouw is... 

Het was warm in Israel. In de start had ik mijn shirt dichtgeritst, omdat het niet gepast is om met blote borst te starten. Maar ik nam me voor om zo snel mogelijk afkoeling te zoeken door mijn shirt open te ritsen. Hitte is de onzichtbare vijand, net als tegenwind ook een vijand kan zijn! Maar in een gevecht tegen de hitte is wind eerder een bondgenoot, want het zeebriesje over de flanken van het parcours was een verademing. Zonder de zee had het op die plaats waarschijnlijk nog 5 à 10 graden warmer geweest.

Als de hitte de grootste vijand is, dan zijn de andere deelnemers eerder collega's. We rijden dan wel allemaal tegen elkaar, maar ik ben altijd verrast van de sfeer die er op internationale wedstrijden hangt. De renners hebben één voor één respect voor elkaar en zeggen steeds vriendelijk goeiedag. Het is leuk koersen, maar het draait natuurlijk om resultaten. Mijn vooropgestelde resultaten heb ik niet behaald, daar kan ik al duidelijk over zijn. Ik wilde mijn statuut in het Belgische leger veilig stellen door een Top-8 te rijden, maar met een 17e plaats schiet ik duidelijk te kort.

Al van in de start had ik het gevoel dat iedere deelnemer in goede vorm was. Terwijl ik wist dat er verschillende renners de hamer zouden tegenkomen, zouden zowel de eerste als de laatst gestarte renners vechten om zo dicht mogelijk de eerste singletrail in te komen. In de start kan blijkbaar iedereen hard rijden. Gelukkig duurt de wedstrijd langer dan 1 startronde, want ik was blijkbaar iets te voorzichtig en te kalm. Plaatsen verliezen deed ik niet noch won ik er. Na 1 ronde van ongeveer 18 minuten kwam ik door op de 26e plaats. Niet goed dus, maar ik denk dat ik nog een beetje met de wedstrijd van St. Vith in mijn hoofd zat, waar ik half koers een zware hamer ben tegengekomen.

Ronde per ronde schoof ik een plaats op en verloor ik terug eentje. Ik heb eigenlijk de eerste helft van de koers in een constante positie gereden, tot ik besef dat ik nu wel degelijk moest beginnen opschuiven. Ik merkte dat ik zuinig was geweest met mijn energie en dat ik nog maar 3 ronden had om verder vooraan te geraken. Nog steeds constant, maar iets minder zuinig reed ik de tweede helft zodat ik renners begon in te halen. Van plaats 25 schoof ik op naar plaats 16 in de voorlaatste ronde. Het verschil met plaats 15 was toen vrij groot, die zou ik naar alle waarschijnlijkheid niet meer inhalen tot er plots zelfs nog een renner uit de achtergrond terugkwam. Het was de Oostenrijker Gebauer die me in de laatste halve ronde nog voorbij kwam en die ik niet bepaald kon volgen in de technische passage's. Als 17e rijd ik dus over de finish...

De koers was niet meteen een hoogschieter, maar ik was dan wel aangenaam verrast door het gastland zelf. Ik verwachtte, zoals iedereen, veel beveiliging en security, maar buiten enkele militairen die de bus namen was er relatief weinig te merken van de woedende oorlog 150km zuidelijker (Gaza) en 70km noordelijker (Libanon). Het leven ging gewoon door en de mensen waren opmerkelijk vriendelijk en beleefd. Men is daar zeker opzoek naar een schoner imago dan wat wij hier op CNN en het nieuws te zien krijgen over het land.

Israel is zeker nog een land naar waar ik op reis zou kunnen gaan! Al weet ik niet of mijn militaire paspoort problemen zal opleveren, ik heb ditmaal wijselijk geen militaire gegevens meegebracht naar Israel. You never Know!

Gegroet, SDT Govaerts...

De selectie voor het EK in Haifa was voor mij een ‘godsgeschenk’. Doordat ik met medische problemen het EK 2009 moest afzeggen, wou ik dit jaar zeker niet opnieuw thuisblijven. Een kampioenschap is een kampioenschap en het blijft altijd iets speciaals. Tijdens wedstrijden waar om een titel of ereplaatsen wordt gereden, staan er altijd extra gemotiveerde renners aan de start. En het rijden in nationale teams blijft natuurlijk iets speciaals. Het is ook telkens opnieuw een signaal van vertrouwen dat we van de federatie krijgen.

Dat er al enkele landen hebben afgezegd voor dit EK, doet enkel mijn kansen in een goed resultaat stijgen. Ik hoef niet te ontkennen dat ik hiervan zal proberen voordeel uit te halen door zowel extra UCI-punten te behalen alsook mijn statuut bij Defensie veilig te stellen. Dit laatste zal zeker niet makkelijk zijn gezien ik dit jaar een top-8 moet behalen. Als de conditie en het gevoel blijft zoals ik die had in de Tour VTT, twee weken geleden, zit een top-8 er in. Toch doe ik hierover best nog geen uitspraak, want ik weet uit ondervinding dat een pronostiek altijd druk met zich meebrengt. En extra druk is nu net wat we kunnen missen op een EK, waar het sowieso al behoorlijk zwaar zal zijn door de hitte en het klimaat. 

Het goede weer hier in België is trouwens al een goede ‘opwarmer’ tegen de warmte daar in Israel. Al gaan we ons met de geselecteerde renners toch nog extra voorbereiden op die warmte, door enkele trainingen af te werken in de warmtekamers van de universiteit te Leuven.

’s Maandags na St. Vith staat er nog een korte duurrit op mijn programma om nadien het vliegtuig te nemen naar Tel Aviv. Hopelijk worden wij beter onthaald in Israel dan de twee Belgisch meisjes enkele weken geleden! Ik heb daar trouwens al het vertrouwen in …

Gegroet,

Dries…